Αναρτήσεις

Εμφάνιση αναρτήσεων με την ετικέτα ΤΕΧΝΕΣ

Ο ΡΩΣΟΣ ΓΛΥΠΤΗΣ ΙΒΑΝ ΜΑΡΤΟΣ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΜΥΘΟΣ

Εικόνα
ΓΡΑΦΕΙ
Η ΣΟΦΙΑ ΛΟΥΚΑ
ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ ΡΩΣΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ

Ιβάν Μάρτος. Ένας επιφανής Ρώσος γλύπτης μας μαθαίνει την ελληνική μυθιστορία. 
Το ορειχάλκινο άγαλμα "ΑΚΤΑΙΩΝ", δημιουργημένο το 1800 κοσμεί την Γκαλερί Τρετγιακόφ στη Μόσχα. 
Ποιός όμως είναι ο Ακταίων; Γιός του Αρισταίου και της Αυτονόης, κόρης του Κάδμου, βασιλιά της Θήβας.
Μάνα - αυτονόηση. Πατέρας - άριστος. 
Ανάμεσα σε αυτά τα δύο στοιχεία που γέννησαν τον Ακταίωνα, υπάρχει το Μέτρον.
Για να είσαι Άριστος, πρέπει να διαχειριστείς το Μέτρον, το αυτονόητο, δηλαδή, να μην περνάς τα σύνορα της υπερβολής.
Το μικρό παιδί είχε συνετό δάσκαλο, τον Κένταυρο Χείλωνα.
Σχολείο του; Η φύση του Πηλίου.
Μία ομορφιά χωρίς μέτρο, αλλά οριοθετημένη με τα συμπαντικά μέτρα των κοσμικών δυνάμεων.
Και ανάμεσα σε αυτά τα δάση, η Άρτεμις προστάτιδα.
Κανένα βλέμμα ανθρώπου δεν αγγίζει τον Θεό. Μπορείς να τον βλέπεις κατάματα, μπορείς να συνομιλείς μαζί του, αλλά δεν μπορείς να κρυφοκοιτάζεις τις πράξεις του.
Ο Ακταίωνας έγινε μεγάλος κυνηγός και στην ιδιοκτησ…

Αλληλεγγύη μέσα στην κρίση

Εικόνα
Αλληλεγγύη μέσα στην κρίση

"""Στο Θέατρο Κνωσός για την παράσταση «Ο Πίθηκος» θα έχουν ελεύθερη είσοδο οι πάντες, Έλληνες, μετανάστες και πρόσφυγες. Ο καθένας θα προσέρχεται στο ταμείο του Θεάτρου και θα ζητά απλώς τη θέση του δίχως περαιτέρω επεξηγήσεις."""







ΘΕΑΤΡΟ ΤΩΝ ΦΤΩΧΩΝ
Το «Θέατρο Κνωσός» με το νέο έτος ξαφνιάζει ευχάριστα τους φίλους του πολιτισμού. Θέτει σε άμεση εφαρμογή, ένα πρωτότυπο, ρηξικέλευθο και ανατρεπτικό εγχείρημα, με στόχο να αναβαθμίσει τα πολιτισμικά δρώμενα της χώρας μας.
Ο σκηνοθέτης Γιώργος Ρεμούνδος ιδρύει το «Θέατρο των Φτωχών» αποκλειστικά και μόνο για την παράσταση «Ο Πίθηκος» του Φρανς Κάφκα, με τη συνεργασία του ηθοποιού Λάμπρου Τσάγκα και συνεργατών του «Θεάτρου Κνωσός».

Το συγκεκριμένο έργο έχει μεταφράσει, διασκευάσει και σκηνοθετήσει ο Γιώργος Ρεμούνδος με πρωταγωνιστή τον Λάμπρο Τσάγκα.
Το «Θέατρο των Φτωχών» σκοπεύει ως θεατρική καινοτομία να απαλλάξει το θεατρόφιλο κοινό από το οικονομικό βάρος του εισιτηρίου, καθώς για …

O ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΝΕΚΡΟΥ ΑΔΕΡΦΟΥ

Εικόνα
Ένα θέμα βγαλμένο από την δημοτική μας παράδοση, στη γραφή και στη μουσική του Μίκη.
Ποιός είναι ο νεκρός αδερφός; Ποιητές και λογοτέχνες, όπως ο Κλεάνθης Μιχαηλίδης (Αργύρης Εφταλιώτης), Φώτος Πολίτης και Ζαχαρίας Παπαντωνίου, εμπνέονται από τον νεκρό αδερφό, δεν αγγίζουν όμως την διαφορετική κραυγή της μάνας για τον νεκρό γιό της.
Ο Μίκης Θεοδωράκης κάνει την διαφορά, γιατί είναι ο ίδιος στο ρόλο του νεκρού αδερφού, ένας αδερφός που είναι
και πόνος και θλίψη και οργή για δικαίωση.
Έργο – σταθμός. Ο Μίκης έχει βιώσει τον Eμφύλιο σπαραγμό και δημιουργεί ναό εξιλέωσης. Όχι για τον ίδιο, αλλά για τη μάνα του, την Ελλάδα.
Το έργο ξεκινάει χωρίς στίχους, μόνο με μουσική στην εισαγωγή.
Δοξαστικό. Πώς είναι δυνατόν πριν αρχίσει το έργο, να δημιουργείς Δοξαστικό;



Πώς είναι δυνατόν χωρίς να δοξάσεις πρώτα την Αθηνά, να χτίσεις Παρθενώνα;
Η μουσική του, δυσεπίλυτο αίνιγμα. Υπάρχει νεκρός;
Η λειτουργία των στίχων ξεκινάει στο δεύτερο κομμάτι :

’’Απρίλη μου ξανθέ και Μάη μυρωδάτε’’




Εδώ ένας…

ΛΟΥΚΑΣ ΘΑΝΟΣ : Ο ΠΡΩΤΕΣΙΛΑΟΣ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ

Εικόνα
Και ποιός δεν έχει τραγουδήσει την Μπαλάντα του κυρ Μέντιου... 
Αλλά για να υπάρξει αυτό το τραγούδι, έπρεπε ο Θάνος να ερωτευτεί την Ποίηση. 
Γιατί έτσι πρέπει να είναι ο δημιουργός.
Ό,τι ερωτεύεται, ό,τι αγαπάει, ό,τι ποθεί, δεν κάνει καμία προσπάθεια να το αλλάξει. Το αναδεικνύει όπως η ομορφιά χαϊδεύει την ψυχή του. Το διαχειρίζεται, δεν το εκμεταλλεύεται.
Ίσως ο Λουκάς Θάνος να είναι ξεχασμένος από τα ΜΜΕ, αλλά αυτό είναι η επιτυχία του. Ήρθε από μόνος του, μας χτύπησε την πόρτα της ψυχής μας και μπήκε. Δεν τον παρουσίασε κανείς, δεν τον επέβαλε κανείς. Αλλά ούτε και ο ίδιος επιβλήθηκε.
Είναι ο φίλος που αβίαστα μας έκανε δώρο την μουσική του. 
Ερευνητής του ελληνικού πολιτισμού, με την ευλάβεια να μην αγγίξει και αλλοιώσει τίποτα. 
Γι' αυτό είναι πολυτάλαντος. Χορογράφος, ηθοποιός, σκηνοθέτης, μουσικός. 
Είναι δηλαδή μία Δωρική μορφή της Τέχνης, που μέσα από την λιτότητα των γραμμών, φτιάχνει τον δικό του ναό, για να λειτουργούν οι Έλληνες τις μουσικές τους. 
Ναι, ο Θάνος δεν διεκ…

Ο Λουκάς Θάνος επανήλθε με Παλαμά

Εικόνα
ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ ΣΜΑΡΑΓΔΑΣ ΜΙΧΑΛΙΤΣΙΑΝΟΥ


Μία μοναδική εμπειρία βίωσαν όσοι βρέθηκαν  στον τεχνοχώρο «Φάμπρικα» στον Κεραμικό, που ήρθε για να ξεδιαλύνει τα αξεδιάλυτα σκοτάδια μας , ενώ χτυπούσε αδιάκοπα το δοξάρι 
Το Θεατρικό Ορατόριο "Κωστής Παλαμάς"του Λουκά Θάνου, σε μια ανοιχτή πρόβα, βασισμένο στον Δωδεκάλογο του Γύφτου και σε άλλα ποιήματα του μεγάλου μας ποιητή, άφησε ένα ισχυρό αποτύπωμα στη μουσική σκηνή , που με την τέχνη του σπουδαίου δημιουργού θα φέρει την αγάπη και την ομορφιά του κόσμου μέσα από την ποίηση του Παλαμά !
«Όχι θέλημα ρηγάδων όχι σκλάβου υποταγή με τα' ανεμοπόδαρο άτι σέρνει τον ταξιδευτή...»

Η Ελλάδα πενθεί για την απώλεια της ΜΕΓΑΛΗΣ Άννας Συνοδινού

Εικόνα
Της δημοσιογράφου Σμαράγδας Μιχαλιτσιάνου



           Λόγια επίκαιρα όσο ποτέ. Λόγια παρακαταθήκη από αυτήν τη μεγάλη της τέχνης.Κυριακή 10 Μαρτίου 1991. 25 χρόνια ολόκληρα πριν. Η ΜΕΓΑΛΗ του ελληνικού θεάτρου, Άννα Συνοδινού παραχωρεί συνέντευξη στη δημοσιογράφο  Σμαράγδα Μιχαλιτσιάνου.

Και τα όσα λέει για το σάπιο πολιτικό σύστημα, για τη νοοτροπία διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας (που ήταν τότε κυβέρνηση) είναι ανατριχιαστικά. Γιατί είναι συνάμα επίκαιρα και προφητικά. Με την οξύτητα του πνεύματος της, με τη βαθιά παιδεία της και το απαράμιλλο θάρρος της, η Άννα Συνοδινού είχε εκμυστηρευτεί στη Σμαράγδα Μιχαλιτσιάνου ΜΕΓΑΛΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ. Είχε βαρέσει το καμπανάκι για τα δεινά που θα έφερναν στη χώρα μας τα κόμματα εξουσίας. Επειδή ακριβώς ασκούσαν την εξουσία αυτή με τρόπο ενδοτικό... "Εγώ απέτυχα σαν πολιτικός και πήγα σπίτι μου"

H φράση αυτής της Άννας Συνοδινού στη συνέντευξη του 1991 θα έπρεπε να αποτελεί ευαγγέλιο για κάθε έναν που επιθυμεί να ασχοληθεί με τα κοινά και …

ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΔΙΑΚΙΝΔΥΝΕΥΣΗΣ...

Εικόνα
Μάνος Σ. Στεφανίδης
Ζούμε στην εποχή της Διακινδύνευσης όπως έγραψε ο Ούλριχ Μπεκ, αλλά επίσης βιώνουμε την Τέχνη του συμψηφισμού και άρα της διαρκούς συνεπαγωγής, της διαρκούς εξίσωσης με τον χαμηλότερο διαιρέτη.
Χιλιάδες σχολές καλών τεχνών, εκατοντάδες μουσεία σύγχρονης τέχνης, εκατοντάδες χιλιάδες θεωρητικοί και ιστορικοί τέχνης, εκατομμύρια καλλιτέχνες με διπλώματα και σφραγίδα πλάι σε αντίστοιχους αποφασισμένους φιλότεχνους συνεργαζόνται για την επιβολή της τέχνης της συνεπαγωγής: Αφού αυτό είναι τέχνη, τότε τέχνη είναι και το δίπλα και το παραδίπλα και ούτω καθεξής. Άρα τέχνη είναι τα πάντα, συμψηφιστικά, σε τρόπο ώστε να συγχέονται κριτήρια και επιλογές, το βασίλειο του μεταμοντέρνου. Και η απόλυτη δημοκρατία καταλήγει σε απόλυτο φασισμό. Εφόσον η τέχνη, ή μάλλον η Τέχνη είναι πάντα έννοια απόλυτη, θεά τρομερή και αμείλικτη όταν δεν αντιμετωπίζεται με δέος. Δέος και έκσταση...

ΥΓ. 1. Αρκεί να μη μπερδεύουμε την τέχνη με την γραφειοκρατία της.

ΥΓ. 2 Ας συμφωνήσουμε πως τέχνη είναι …

Πού θα πάμε απόψε; -Της Αναστασίας Βούλγαρη

Στέφανος Κορκολής-Σοφία Μανουσάκη
Δρόμοι παλιοί που αγάπησα και μίσησα ατέλειωτα κάτω απ' τους ίσκιους των σπιτιών να περπατώ νύχτες των γυρισμών αναπότρεπτες κι η πόλη νεκρή

Την ασήμαντη παρουσία μου βρίσκω σε κάθε γωνιά
κάμε να σ' ανταμώσω κάποτε φάσμα χαμένο του τόπου μου κι εγώ

Ξεχασμένος κι ατίθασος να περπατώ 
κρατώντας μια σπίθα τρεμόσβηστη στις υγρές μου παλάμες

Και προχωρούσα μέσα στη νύχτα χωρίς να γνωρίζω κανένα
κι ούτε κανένας με γνώριζε... (Μανώλης Αναγνωστάκης-Μίκης Θεοδωράκης) 
Συγκλονιστική η ερμηνεία της Σοφίας Μανουσάκη, χθες στο Half Note, στην παράσταση του Στέφανου Κορκολή. Εκεί ο Στέφανος κάνει μια μουσική αφήγηση της μουσικής του ιστορίας. Μας περιγράφει μουσικά πώς έπαιξε πιάνο, για πρώτη φορά στα τέσσερά του χρόνια, για τις εξετάσεις που έδωσε στο Ωδείο Αθηνών, παρουσιάζοντας μια δική του σύνθεση "κλασικής" μουσικής, που  άφησε έκπληκτο τον Μενέλαο Παλλάντιο, γιατί Στέφανος τότε ήταν έντεκα χρονών! 
Στη συνέχεια μας διηγήθηκε, πάντα μουσικά, στιγμές από…